Η αντικειμενική αξία δεν ταυτίζεται αυτομάτως με το τεκμήριο αγοράς ακινήτου. Καθοριστική είναι η πραγματική δαπάνη, όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία της συναλλαγής.
Οιδίποδος 1-3, Χαλάνδρι 152 38

Η αντικειμενική αξία δεν ταυτίζεται αυτομάτως με το τεκμήριο αγοράς ακινήτου. Καθοριστική είναι η πραγματική δαπάνη, όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία της συναλλαγής.

Η πεποίθηση ότι ο εταίρος μπορεί να εργάζεται άτυπα στην ΙΚΕ επειδή είναι ο ιδιοκτήτης της, προσκρούει στο νομικό και φορολογικό πλαίσιο. Η κατοχή εταιρικών μεριδίων δεν ταυτίζεται αυτομάτως με δικαίωμα καθημερινής παραγωγικής απασχόλησης.

Η υποχρέωση αυτοπρόσωπης εξαργύρωσης του εργοσήμου δημιουργεί πρακτικά προβλήματα στους εργάτες γης και αναδεικνύει ένα κενό ανάμεσα στη νομοθετική πρόβλεψη και την αγροτική πραγματικότητα.

Η υπερβάλλουσα αποζημίωση απόλυσης δεν αποτελεί από μόνη της ύποπτη πρακτική. Αποτελεί συχνή και θεμιτή επιχειρηματική πρακτική και μπορεί να αναγνωριστεί φορολογικά, εφόσον συνδέεται με πραγματική λύση της εργασιακής σχέσης και τεκμηριωμένη επιχειρηματική αιτία.

Η απαγόρευση έκπτωσης ΦΠΑ στα εταιρικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα δημιουργεί φορολογική αντίφαση με την πολιτική προώθησης της ηλεκτροκίνησης. Το ισχύον πλαίσιο αυξάνει το κόστος για τις επιχειρήσεις και αναδεικνύει την ανάγκη εκσυγχρονισμού του καθεστώτος σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Η έκπτωση ΦΠΑ για δαπάνες που σχετίζονται με το προσωπικό αποτελεί διαχρονικά ένα αμφισβητούμενο ζήτημα. Πρόσφατη απόφαση της ΔΕΔ αναγνώρισε την προμήθεια νερού και καφέ ως αναγκαία λειτουργική δαπάνη και όχι ως παροχή προς το προσωπικό, αναδεικνύοντας ότι καθοριστικό κριτήριο είναι ο χαρακτήρας της δαπάνης.

Το δικαίωμα του εργοδότη για αναιτιώδη απόλυση είναι υπαρκτό, αλλά όχι απεριόριστο. Τίθονται προϋποθέσεις και όρια νομιμότητας, όπως καταβολή αποζημίωσης και προστασία εργαζομένου από καταχρηστικές απολύσεις.

Η δυσκολία πρόσβασης σε τραπεζική χρηματοδότηση, οι ανεπαρκείς εγγυήσεις και η επικίνδυνη μετατροπή του ΦΠΑ και των ασφαλιστικών εισφορών σε κεφάλαιο κίνησης.

Η δωρεάν παροχή υπηρεσιών από επαγγελματία αποτελεί πολύπλοκο φορολογικό ζήτημα και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και να τεκμηριώνεται με προσοχή, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον αντίστοιχο δεοντολογικό κώδικα, όσο και τους φορολογικούς κανόνες.

Το Μητρώο Πραγματικών Δικαιούχων είναι χρήσιμο εργαλείο διαφάνειας, απαιτείται όμως άμεση παρέμβαση της Πολιτείας με σαφείς κανόνες και πρόβλεψη εύλογης μεταβατικής περιόδου, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να συμμορφωθούν χωρίς τον κίνδυνο κυρώσεων για την ίδια τη διόρθωση των δηλώσεών τους.